RUKİYE SUNA YAZILARI VE ŞİİRLERİ

İrfan aynası          Kul kalbindeki cehaleti giderip, Kalbini marifet ile doldurduğunda Kalbi Allahın tecellisine ayna tutacaktir. Şayet o kalpte irfan yok ise O kalp cilasini henüz sürmemiş demektir. O kalp Allahın mekanı değildir. Tıpkı gökteki yıldızlar gibi, Kalbinin aynasını cilala. Yoksa daima parlayan arif yıldızların Arkasında duran şu karanlıklar gibi olursun.

Tesellinin güzelliği Annem beni duvarların ötesinden bile işitir . Tüm gürültüsüne rağmen beni kalabalıklar arasında duyar.  Ben bir filiz iken üzerime dökülen şebnemi öper, okşar eritir . Ona yaslandığım zaman içimdeki dağlar tuz buz olur. Hangi yöne yönelirsem orada beliriverir. Sıcak çorba sunar bana, dünyanin hangi tarafından gelirse gelsin sunulan hiç bir ikram, dilime sarılan o çorba kadar dost olamaz. Gözleri gözlerimde neşe arar daima. Küçük çocuklar gibi gözlerimde saklanan sevinci arar, küçük çocuklar gibi gözbebeklerimin ellerinden tutar, oyunlar oynar. Yastığımda yuva yapmış gözyaşlarımın ankâsıdır, annesidir aynı zamanda. Doğrusu; onu paylaşmak epeyce zordur. Annem güneştir. Belleğimde tüneyen akbabaları aç bırakır. Gırtlağına değin dolup taşan kalbimin avâzıdır. Hem hikmetli hem hekimdir . Dili de elleri de şifalıdır. Allah cc.onu korusun. Allah annemi ve gözbebeklerini korusun.