RUKİYE SUNA YAZILARI VE ŞİİRLERİ

Ben karnımda hem zehri hem şifayı taşıyan bir yaban arısıyım, gönlüm baharı bekler. İşim gülistanda çiçek tozu toplamak; güzeli aramak kırda, çiçeklerden. Seni düşündükçe simetriler çizmek kovana. Seni düşündükçe ovadan ovaya, vadiden vadiye intikal etmek. Sen azaplı toprağın üzerinde göğeren, eflatun çiçeksin. Rüzgârın bile tanışmadığı zirvelerde haşin dağlara hükmetmişsin. Serin akan pınarlardan yudumlamışsın ve sen yâkut dudaklarınla âleme çare içirmişsin. Yenik düşüyorum hep köklerine sarıldıkça yabani çiçeklerin. Beni bir tek sen anladın bütün ruhlar içinde. Anladım ki ruhumdaki seyyah senmişsin. Yine anladım ki göğsümdeki hükümdar elime kılıç verdi ve zünnarı belime bağladı. Beni bir tek sen okşadın, kuşatılmışken kınanma darbeleriyle. dildâde, Muş, 09/12/2024

VAZGEÇMEK Bir türlü vazgeçemeyişin girdabında, annem kulağıma fısıldadı; " Ona ulaşmak için bütün engelleri kaldırmalısın."   Sağlam bir ev inşa etmeye başlamıştım göğsümde, ancak bir şeyler eksikti. O eksikliği giderecek bir gaye aramaya koyuldum. Tepeden tırnağa verimli bir toprağın üstünde durup menekşe yağmurlarını bekliyordum. Issız ve kurak çöllerde yeşermiş bir yabani ot olmaktan, erguvâni çiçeklerin arkasına sığınıyordum. Bu engeller çelikten bir zırh gibidir. Senin tarafından gelen oklara manidir. Şimdi kalbim senin evinse, bir topuz darbesiyle yaralama beni. Cennetlerinden ırmaklar akıt göğsümdeki köşke. İçimdeki buhranlara çözümleme getir. Eğer vazgeçmek yiğitlikse, sırtımı yere getirme. Bana çile yordamıyla kırk üstad gönder, her biri diliyle kumru uçuran. Yoğuran benliğimi yalazlı bir kâse içinde. Kederime terahhum eden bir yoldaş gönder. Meşe ağacı intizarda, vazgeçtim incir ağacından. Uçmak ne güzel şey bir hüma gibi  yükselerek meşe ağacının dallarından. R...