RUKİYE SUNA YAZILARI VE ŞİİRLERİ

Ben düşüncede özgürüm ama hataya elverişliyim. Ben sözde özgürüm ama bir o kadar dilim mücrimdir. Mesela, göğsümde üzüm tarlaları var; zihnimde Kelamullah, sağ elimde Mektubat-ı Rabbani. Taçlanmış alnımda annemin nurlu dudakları var. Babam pak dualarla gökyüzüne kuşlar uçurmuştur; o kuşlardan biri de benim. Rüyalarımda karanlık bir noktaya doğru gidiyorum; yaklaştıkça berraklaşan bir nokta… Ölümsüz, parıltılı emel kuşları var onda. Ben hüznü bilemem şakayık çiçeklerinin yanında. Ben aşkı bilemem mantık ülkesinde. Unutmak düpedüz yalandır maşuğu avamın yanında. Âşık unutur kendini maşuğun yanında. Şerefli insan aczini unutur mu hiç kevn-i kâinatta?.. Her oluş bir hakikat, her hakikat bir öğüttür insana. Kabzasında yuva yapar tevekkül daima. O yolları keşfeden, bu yollarda beyhude dolaşır. Yaratılışta bitki bir kuldur; ağaçlar, turnalar, ırmaklar, şelaleler ve değirmenler kuldur. Özünü arayan Mecnun bir kuldur. Aşkınla mest olmuş güneş bir kuldur. “Şayet cennet ve cehennemi y...

MİMOZA ÇİÇEĞİ Bütün benliğimle eteklerine eğiliyorum, Allah’ım. Keder bana dokundu; mimoza çiçeği gibi içime kapandım. Halbuki üveyik kuşları gibi ovaları dolaşırdım. Şimdi ay çiçekleri gibi benzeriyim dolunayın. Sadece alacakaranlıkta âlem bana, ben âleme aşina olurum. Sadece alacakaranlıkta yükselir eşsiz hissi kokumun. Toprağın yumuşaklığı köklerime sarılınca sözüme sadık kalırım, Allah’ım. Gözlerim güzeldir benim; baktıkça büyülerim, büyüledikçe kendime doğru çekerim. Zarif entarimin altında boynu bükük bir hüzün perisi var. Işıklarla dans eden bedi papuçlarım var benim. Amber kokumu sürünür, bir söğüte yaslanırım. Dallarına bir öpücük kondurur, yapraklarında gözyaşı dökerim. Şimdi iklim yalnızca söğüte gülümsüyor ve içimde kaç tane söğüt büyüttüm, bir bilsen… Kaç kere yalnızlığı seninle def ettim, Allah’ım. Her taraftan sam yeli gibi esintiler esiyor; eriyor buzları kederimin. Kudretin kaynağı ölmedi, biliyorum; ben papuçlarımı bu uğurda eskiteceğim. Şimşekler yarsa da...