Ana içeriğe atla

Mimoza Çiçeği ( Mensur Şiir)


MİMOZA ÇİÇEĞİ

Bütün benliğimle eteklerine eğiliyorum, Allah’ım.

Keder bana dokundu;
mimoza çiçeği gibi içime kapandım.

Halbuki üveyik kuşları gibi
ovaları dolaşırdım.

Şimdi ay çiçekleri gibi
benzeriyim dolunayın.

Sadece alacakaranlıkta
âlem bana, ben âleme aşina olurum.

Sadece alacakaranlıkta
yükselir eşsiz hissi kokumun.

Toprağın yumuşaklığı
köklerime sarılınca
sözüme sadık kalırım, Allah’ım.

Gözlerim güzeldir benim;
baktıkça büyülerim,
büyüledikçe kendime doğru çekerim.

Zarif entarimin altında
boynu bükük bir hüzün perisi var.

Işıklarla dans eden
bedi papuçlarım var benim.

Amber kokumu sürünür,
bir söğüte yaslanırım.

Dallarına bir öpücük kondurur,
yapraklarında gözyaşı dökerim.

Şimdi iklim yalnızca
söğüte gülümsüyor
ve içimde kaç tane söğüt büyüttüm,
bir bilsen…

Kaç kere yalnızlığı
seninle def ettim, Allah’ım.

Her taraftan
sam yeli gibi esintiler esiyor;
eriyor buzları kederimin.

Kudretin kaynağı ölmedi, biliyorum;
ben papuçlarımı
bu uğurda eskiteceğim.

Şimşekler yarsa da göğsümü,
ben yağmurlar için
daima raks edeceğim.

Yoksul zümrütler gibi
zenginliğimi unutmayacağım.

Unutmayacağım
ensemde çağlayan şelaleleri.

Saf, duru gökyüzünde
bir pencere açılacak;
oraya uzanan merdivenle, Allah’ım,
sana geleceğim.

dildâde
Muş,2025

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

GÜLGİLLERDEN (ŞİİR)

İndi yağmurlar kemiklerine, hüznümün. Çehresi soluk, kansere yakalanmış çiçeklerim. Ümidin ortadan ikiye yarılışı, yer ve gök gibi. Bileklerimden tut ve ellerimi okşa, sevgili. Yeter, ahzanın defterleri tarumar edişi. Kaybettiğin sevgi dolu yürekleri kabristanda. İnanmam artık, şuh atların dolu dizgin koştuğuna. Fırtınalar yön değiştirdi; yetiş, sevgili. Gidişin, sana elemli bir nedamet yaşattıysa, Duy sesimi; inleyiş içindedir çiçeklerim. Fezaya anlatsam zulümlerini Göğsümde bir bölge çürümek üzeredir; yetiş. Pek sürmez, dedi saadeti aşk ikliminin. Biliyorum, hayat sade ve tekdüze değil. Soğuk ve ıssız bir gecede Isınmak için sana geldim; inan, yalan değil. Böldü uykularımı, bulutların huzursuzluğu. Dün, bugünden o kadar uzak ki; ne dehşet! Çünkü hayalinin dumanıyla sersem gibiyim. Hayalinle yaşamak ne mümkün; suretini bahşet. İlkbahardı; buselik yanaklarınla gülüyordun. Aşka öyle benziyordun ki, bütün duygular eriyordu. Beni aşıklıkta yenebilecek hangi güç var? Söyle: ker...
Yorum Gönder
Devamı

Yüreğimi sana hasrettim(Şiir)

"Bu şiiri, efsane prens dizisi oyuncusu Jumoong’u arayan kadının ‘Yesoya’ anısına yazdım; eşini ararken duyduğu esef duygularını yansıtmaya çalıştım.” Dalgın dalgın dolaştım şehirlerde; yoksun diye parelendi dağlar feryat figan. Bir muamma içreyim denizlerde; aksın diye narelendi yüreğim, neredesin? Kupkuru soğukta adını ilân ettim; kerem edip yolunu gösteren olmadı. Sırrı ayan eder diye bir arslanı takip ettim; yükseklerde mi uçar haberin, neredesin? Gül kokusu sürünüyordu genç kadınlar, kapıda işten dönen kocalarını bekleyerek. Bırakın yitiği olan kadınlar ağlasınlar; hançerlere mi değdi kanın, neredesin? Felaketler vahim hâlime aşkı getirdi; saba rüzgârı hani hafifti, hüznü getirdi. Her sabah böyle mi başlayacak sancılar? Set mi çektin gözlerime, neredesin? Duydum ki neşeni başka yâre vermişsin; aşk meydanında bensiz yenilmişsin. Görkemli bir düğün hazırlatmışsın; doğuda ölüm var, güneş doğmuyor… neredesin? dildâde  Muş, 26/09/2025
2 yorum
Devamı

Aşkına sitem göğsüme düğüm(şiir)

Sazende her vuruşunda sazın tellerine, Göğsümde hayaller titreşir. Neyzen her üfürüşünde neye, İçimden ben düşerim; Olmadık kelimelere, gereksiz boş hecelere. Beni hiç anlama... Yay kasnak değil, nakış işlenen. Gerdikçe hedefe kilitlenir. Ok arşe değil; ne sestir ne aheng. Fırlatırsan kanatır, incitir. Beyhude incinir duygularım. Beni hiç anlama... Bir çeşit feryat ki göklerde saklanır; Ne ormanda ara ne mağarada. Yerden yükselen âhlar göklerde birikir. Sanma ki bir topuz darbesi kadar hafiftir; Şekilsiz, sûretsiz olduğunu sanma! Şayet meyledeceksen bu saatten sonra Beni hiç anlama... Farklı ırklardan ordular gelse beni ezemez. Bir kere göz ucuyla bakmıştın ya hani, İşte o zaman ölmüştüm! Ölmüştüm; aşkının zehrini emmiştim. Paramparça olan kalbim bir bütün hâlinde doğmuştu oysa. Beni hiç anlama... Beni şarapla baş başa bırak! Hüznün kanlı atını saldın üzerime. Ah vah edip de hâlime ağlama! Çünkü mızrak yarası derindir. Bunu ifşa et âleme; sakın sır olarak saklama! Delik deş...
Yorum Gönder
Devamı